مبانی نظری و پیشینه تحقیق اختلال خوردن ( فصل دوم )
مبانی نظری و پیشینه تحقیق اختلال خوردن ( فصل دوم )
مبانی نظری و پیشینه تحقیق اختلال خوردن ( فصل دوم) در 30 صفحه ورد قابل ویرایش با فرمت doc |
![]() |
دسته بندی | پیشینه متغیر های روانشناسی |
فرمت فایل | doc |
حجم فایل | 64 کیلو بایت |
تعداد صفحات فایل | 30 |
مبانی نظری و پیشینه تحقیق اختلال خوردن ( فصل دوم ) در 30 صفحه ورد قابل ویرایش با فرمت doc
توضیحات: فصل دوم د (پیشینه ی پژوهش)
همرا با منبع نویسی درون متنی فارسی و انگلیسی کامل به شیوه APA جهت استفاده فصل دو
توضیحات نظری در مورد متغیر و همچنین پیشینه در مورد متغیر مربوطه و متغیرهای مشابه
رفرنس نویسی و پاورقی دقیق و مناسب برای فصل دو
منبع : دارد (به شیوه APA)
نوع فایل: WORD و قابل ویرایش
قسمتی از مبانی نظری متغیر:
تعریف و طبقه بندی اختلالات خوردن
اختلالهای خوردن، اختلالهایی روانشناختی هستند که با نگرانی بیمارگون در مورد شکل بدن، خوردن و وزن مشخص میگردند (پیترینی[1]و همکاران، 2011). تاکنون هیچ تعریف جامعی در خصوص اختلالهای خوردن که مورد توافق همگان باشد، به دست نیامده است. اما سه ویژگی عمده برای تعریف آنها ضروری فرض شدهاند: 1) اختلال مشخص در عادات خوردن یا رفتار کنترل وزن؛ 2) اختلال از لحاظ بالینی منجر به مشکلات جدی سلامت جسمی یا کارکرد روانی اجتماعی میشود؛ 3) مشکلات ایجاد شده نباید در نتیجه بیماری پزشکی یا اختلال روانشناختی دیگری ایجاد شده باشد (فربرن و هریسون[2]، 2003، به نقل از دالگریو[3]، 2011).
بر اساس چهارمین ویراست راهنمای تشخیصی و آماری اختلالهای روانی، اختلالهای خوردن شامل بیاشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و اختلالهای خوردن تصریح نشده که خود شامل خوردن با ولع است، میباشد (انجمن روانپژشکی آمریکا، 2000، به نقل از دالگریو، 2011). بیاشتهایی عصبی و پرخوری عصبی به عنوان عمدهترین اختلالهای خوردن شناخته شدهاند. بیاشتهایی عصبی، بر حسب خودداری از حفظ کمترین وزن بهنجار بدن مشخص میشود. پرخوری عصبی بر حسب دورههای مکرر خوردن با ولع و به دنبال آن رفتارهای جبرانی نامناسب مانند: استفراغ عمدی، مصرف نابجای داروهای ملین[4]، مدرها[5] و سایر داروها، روزهداری[6] یا ورزش مفرط مشخص میشود. آشفتگی در ادراک شکل و وزن بدن، ویژگی اصلی بیاشتهایی عصبی و پرخوری است (انجمن روانپزشکی آمریکا، 2000). 90 تا 95 درصد جمعیت افراد مبتلا به بیاشتهایی یا پرخوری عصبی را زنان تشکیل میدهند (کای، کلمب، فرانک و استربور[7]، 2000).
[1]- Pietrini
[2]- Fairburn & Harrison
[3]- Dallegrve
[4]- Laxatives
[5]- Diuretics
[6]- Fasting
[7]- Kaye, Klump, Frank ,& Strober